The disturbing Work of Helnwein comes to Ireland Helnwein is a headline artist who works in tight sound bites on a very large scale. The works brand themselves with proof of his technical know-how in various media and are endorsed by the coolest celebrities of his generation. So much for the cover-story, so what lies within? Headlines lure you into stories that make you want to cry, smile or help to change the world. But when they stop at your own skin, you can get a sinking feeling, a sense of the bigness and badness outside and the impossibility of change. ...

Exhibition - catalogue
One man show, Butler House, Kilkenny
Installation in the Kilkenny city center
Introduction by Claire O'Donoghue
Essay by Mic Moroney

Ninety children from around the city and country were photographed by the artist here in the High Street and nine are displayed in central locations around the city, dramatically enlarged up to 9 metres high. This ongoing project, begun here, will continue in other cities and towns in Ireland as the artist intends to expand the work to include one thousand Irish children. These beautiful,confident and happy children from Kilkenny contrast starkly with some of his more disturbing imagery. The juxtaposition of historical photographs of the Nazi regime with religious imagery of the Madonna and Child in the "Epiphany" series can make uneasy viewing not only in Germany and Austria but also here in Kilkenny.
Amongst a number of possible readings of these works is the uncomfortable relationship between the church and oppression in its various forms. However, as the artist Nolde said, "harmless pictures seldom mean anything". Nolde was banned from painting by the Nazi regime. ...

Fall of the Angels.
It's a slow fall. Its actually a fall in extreme slow motion. Its so slow that the motion seems frozen, like a glacier that's constantly flowing and moving, though not perceptible to our eyes, because for us, who live short and fast, glaciers appear to be static and eternal.
That former angel seems to be suspended between hell and heaven, It has not hit the bottom yet - and it probably never will - but it's getting closer ....constantly.

Gottfried Helnwein

...

...

Постои заблуда дека кое било човечко лице во кое било време, помалку или повеќе, изгледа исто, како лице на некоја статуа. Всушност, човечкото лице е менливо од миг до миг како екран на кој се отсликуваат слики, однатре и однадвор. Видов шест слики на иста тема за помалку од една минута - толку различни една од друга што тешко можеше да се препознае дека станува збор за иста личност.
Сликите и фотографиите на Готфрид Хелваин ја проблематизираат оваа заблуда, покажувајќи ја различноста на лицата, што секое лице е можно да ја направи. И со намера да ја "нападне" основната заблуда, тој мора да ја потенцира до претерување, и тоа преку искривување, со завои и метални инструменти што го вклештуваат лицето во невозможен облик.
Сликите на измачување и лудило ги има во изобилство. А сето тоа е резултат на исклучителното искуство и специфичната перцепција.
Како може еден автопортрет да се отслика со толку скулптурално смирено лице, кое всушност е облеано со сиот ужас што нè опкружува? Измачувањето, болеста, стравот и омразата што станаа секојдневица на она што Поуп го нарекува "банкет на животот". Овие ужаси секогаш говорат од лицата велејќи: "Ова е тоа што го мислам... и ова... и ова... и ова... Погледни подобро и ќе видиш". Не можеш да му покажеш никому нешто што веќе не видел, ниту пак можеш некому да му кажеш нешто што веќе не го знае.
Функцијата на уметникот е да ги привикува искуствата на изненадувачко препознавање: да му го покаже на гледачот она што веќе го знае ама не знае дека го знае. Хелваин е мајстор на вчудоневидувачкото препознавање. (Вилјам Бароуз)
Субверзивната сила, во светлото на културниот критицизам кој верува дека светот е на пат да ја заживее својата реалност на целосна манипулација и симулација, промовирани со сите сили од агендата на моќните медиуми, е задача што и` припаѓа на уметноста и што е од клучно значење. Таа го обликува човечкиот фактор. Но уметноста ќе с изврши својата задача единствено ако биде способна да ја скрши моќта на системите и ако успее да ја тргне магијата нивните агенди ги раководат луѓето.
Галерија на слики ...

"In Gottfried Helnweins porträthaftem Fotobild, das auf einem Gemälde basiert, betet ein kleiner Junge zu seinem Gott, und wer intensiv hinschaut, entdeckt plötzlich, dass die Hände des Jungen aus diletantisch gefertigten Protesen bestehen, Wie eine optische Mine ist der Schock im anheimelnden Kitschbild verborgen.
Helnwein ist ein Meister in der Entlarvung von verlogener Bildrethorik."
Gabriele Honnef-Harling
-
Mit mehr als 170 000 Besuchern war die Ausstellung
"Der (im-)perfekte Mensch"
die bestbesuchte Sonderausstellung des Deutschen Hygienemuseums Dresden seit 1990.
Hygiene-Museum, Dresden - 20, 12. 2000 - 12. 8. 2001
Martin Gropius-Bau, Berlin - 16. 3. - 2. 6. 2002
Kunsthalle, Villa Kobe, Halle, (Saale) - 28. 2. - 14. 4. 2002 ...

...

But as with his repressive Roman Catholic upbringing, it seems that Helnwein, born in 1948, will never escape the Nazi theme (in fact, he sees the two traditions as inextricably linked). Spurred into action by an interview in an Austrian tabloid in which the country's top court psychiatrist, Dr Heinrich Gross, admitted killing children at Vienna's Am Spiegelgrund Paediatric Unit during the war by poisoning their food, Helnwein painted Life not Worth Living - a watercolour of a little girl "asleep" on the table, her head in her plate. The painting sparked a nationwide debate that finally led to Gross appearing before a Vienna court in March. The judge ruled Gross was mentally unfit to be tried.
Outside the courtroom I met relatives of his alleged child victims, bearing photographs of them: their bellies distended from drug experimentation, their skulls clamped in head-measuring instruments. The brains of more than 400 of them ended up pickled in jars in the basement of the hospital where Gross experimented on them. Helnwein's first solo show in the UK consists largely of frail and tender formaldehyde-yellow or x-ray-blue images of pre-natal babies and children, reflecting the horror of the Nazi euthanasia programme, but brought close to the 21st century by the freshness of the Gross story. The huge portraits have been reworked from deformed teratological images from Austria's Anatomical Museum. ...

...

-La versatilità sperimentale di Helnwein sfugge ad ogni classificazione . spesso ci si dimentica anche del suo coinvolgimento attivo nell'antipsichiatria e contro l'autoritarismo a favore del disarmo e di una maggiore presa di coscienza dei problemi ecologici . Le opere più recenti di Helnwein lo vedono particolarmente attento nel rilevare la sensazione di crisi permanente a livello emozionale , il suo lavoro è carico di quasi tutte le manifestazioni della violenza , storiche e attuali . Il doppio ruolo dell'artista , quale vittima e carnefice , mandante ed esecutore e molte altre metamorfosi ; impersona e rappresenta le forze sociali antagoniste sul palcoscenico della propia coscienza . Con Helnwein e con le generazioni dei trentenni di oggi il sentimento romantico dell'avanguardia ha raggiunto una tensione radicale : l'artista come mancato , deluso avversario del borghese , diventa un martire di una rivoluzione che non ha raggiunto l'emancipazione dell'individuo . Perciò il ritorno del romanticismo porta anche con Helnwein a forzare uno dei suoi aspetti : la stilizzazione sotto forma di autoritratto di una protesta introversa fino al martirio , che storicamente è legato in modo contraddittorio all'opposizione sociale , alla ribellione , all'utopia .
teresa gabanacl@tin.it
il 15/01/00 alle 20:38:19 ...